*मी अकलूज–वेळापूर रस्ता बोलतोय* *क्रमशः भाग -24.*
अकलूज (प्रतिनिधी )हो, ओळखलंत ना मला? मीच तो अकलूज–वेळापूर रस्ता. कागदावर मात्र अजूनही “सुस्थितीत” दाखवला जाणारा!कधीकाळी माझ्यावरून गाड्या मस्त धावत होत्या. पण आता माझ्या अंगावर एवढे खड्डे पडले आहेत की कधी कधी मलाच प्रश्न पडतो—मी रस्ता आहे की खड्ड्यांचे संग्रहालय?
पावसाळा आला की माझी अवस्था अजूनच बिकट होते. पाणी साचते, डांबर निघून जाते आणि वाहनचालक मला शिव्या देत सावधपणे पुढे सरकतात.दरवर्षी माझ्यावर पॅचवर्क नावाची एक औपचारिक मलमपट्टी होते. दोन-चार घमेले डांबर टाकले की फोटो काढले जातात, कागदावर काम पूर्ण दाखवले जाते आणि काही दिवसांत पुन्हा मी त्याच अवस्थेत परततो.
मला कधी कधी वाटते—माझी दुरुस्ती कमी आणि कागदोपत्री ‘काम’ जास्त चालते.माझ्यावरून दररोज विद्यार्थी, शेतकरी, व्यापारी, रुग्णवाहिका जातात. पण खड्डे चुकवत गाडी चालवताना त्यांची होणारी कसरत पाहून मलाच लाज वाटते. अपघात झाला की लोक म्हणतात, “रस्ता खराब आहे.” पण मग प्रश्न पडतो—मला असा खराब कोणी बनवलं?मी फार मोठी मागणी करत नाही. फक्त इतकंच सांगतो—माझ्यावर एकदाच प्रामाणिकपणे काम करा. मजबूत पाया द्या, दर्जेदार डांबर द्या. नाहीतर एक दिवस लोक म्हणतील,“*अकलूज–वेळापूर रस्ता नाही, तर खड्ड्यांमधून जाणारा मार्ग आहे*तोपर्यंत मी इथेच पडून आहे—खड्डे मोजत… आणि जबाबदारीची वाट पाहत.
“मी अकलूज–वेळापूर रस्ता… आजही शांतपणे उभा आहे,खड्ड्यांच्या जखमा घेऊनही लोकांच्या प्रवासाचा भार पेलत आहे.फक्त एवढीच अपेक्षा—एक दिवस कुणीतरी येईल,माझ्या जखमा खरंच भरून काढेल…आणि मग माझ्यावरून जाणारा प्रत्येक प्रवासपुन्हा सुरक्षित, सुकर आणि अभिमानाचा होईल.”
*मी अकलूज-वेळापूर रस्ता बोलतोय.*
मी रस्ता बोलतोय.. .अकलूज अन् वेळापूरला जोडणारा एक दुवा ,कधीकाळी दिमाखात होतो, आता मात्र नशिबी हवा! माझ्या अंगावरच्या जखमा (खड्डे) आता मोजता येत नाहीत, प्रशासनाच्या फाईल्समध्ये माझ्या वेदना बसत नाहीत. कधी डांबर, कधी खडी, अंगावर माझ्या पेरली जाते, पण पहिल्याच पावसात माझी अब्रू धुऊन जाते! कंत्राटदारांच्या खिसेभरू खेळाचा मी एक बळी, माझ्या कुशीत उमलण्याआधीच खुडली जातेय कळी. तो तरुण जो वेगाने निघाला होता स्वप्न उराशी धरून, माझ्या एका खोल खड्ड्याने त्याला नेलं कायमचं उचलून !त्याच्या रक्ताचा तो ओघळ अजून माझ्या छातीवर आहे, अन सांगा, या भीषण मृत्यूला जबाबदार नक्की कोण आहे? धुळीचे लोट उडतात अन् डोळे विसविसावे लागतात, रुग्णवाहिकेतले जीव इथेच शेवटचे श्वास मोजतात! मी रस्ता आहे, मलाही मन आहे, मलाही दुःख होतं, जेव्हा माझ्याच अंगावर कोणाचं तरी सुखी संसार मोडतं. नेते येतात, आश्वासनं देतात, अन् धूळ उडवत जातात, पुन्हा पाच वर्षांनी मतांसाठी याच खड्ड्यांतून येतात! मला चकाचक हायवे नको, मला फक्त सुरक्षितता हवी, माझ्यावरून चालणाऱ्या प्रत्येक जिवाला मरणाची भीती नको नवी. जागे व्हा रे प्रशासना, आता तरी डोळे उघडा, माझ्या नशिबी असलेला हा अपघातांचा खेळ संपवा! मी थकलोय आता या रक्ताळलेल्या जखमा सोसून,मला पुन्हा हसायचंय, त्या जुन्या वैभवात न्हाऊन. *क्रमशः भाग -24
#अकलूजवेळापूररस्ता#AklujVelapurRoad#खड्डेमुक्तरस्ता#RoadIssues#FixOurRoads#PWDMaharashtra#PublicAccountability#InfrastructureMatters#RoadSafety#खड्ड्यांचारस्ता#विकासकुठेआहे#जनतेचाप्रश्न
🚨 अकलूज – वेळापूर रस्ता : संघर्ष सुरूच 🚨
अकलूज – वेळापूर रस्त्यावरील गंभीर समस्यांविरोधात १५ फेब्रुवारीपासून संघर्ष योद्धा न्यूज पोर्टल सातत्याने वृत्तमालिका प्रसिद्ध करत आहे. V👥 नागरिकांची व्यथा स्पष्ट आहे —“दररोजचा प्रवास म्हणजे जीवघेणा संघर्ष!”खड्डे, अपूर्ण कामे, उडणारी धूळ, वाहतूक कोंडी आणि वाढता अपघातांचा धोका यामुळे विद्यार्थी, शेतकरी, व्यापारी आणि सर्वसामान्य प्रवासी त्रस्त झाले आहेत. रुग्णवाहिकांनाही वेगाने धावणे कठीण होत असल्याच्या तक्रारी समोर येत आहेत .🙏 अनेक नागरिकांनी प्रतिक्रिया देत आभार व्यक्त केले —“कुणीतरी आमचा आवाज उठवतोय!” 🔥 आम्ही थांबणार नाही!रस्ता पूर्ण आणि सुरक्षित होईपर्यंत ही लढाई सुरूच राहील. घोषणांपेक्षा प्रत्यक्ष काम होईपर्यंत सातत्याने प्रश्न विचारले जातील. ➡️ या रस्त्यावरून प्रवास करणाऱ्यांनी आपले अनुभव, तक्रारी व सूचना आम्हाला पाठवा.हा लढा आपल्या सर्वांचा आहे. 📲 ७८४१८४७४५८ ✊ एकत्र येऊया, आवाज बुलंद करूया! खड्डेमुक्त रस्ता हा आमचा हक्क आहे!
